De Westerkrant, 24-12-2015

De vader van de zestienjarige Dascha, eind november onder mysterieuze omstandigheden gestorven, gaat door een hel. Vorige week verscheen hij  in de publiciteit. Hij zocht maar een antwoord: wat is er gebeurd dat ze op het spoor bleef staan?

Je kind verliezen is het allerergste. De vrees hiervoor begint al bij de geboorte. Hoe vaak stond ik niet bij het wiegje,

omdat ik niets hoorde. Met bonkend hart luisterde ik. Goddank, hij ademde nog. Hoe vaak schrok ik op als ik in de verte een ambulancesirene hoorde terwijl mijn dochter door de stad fietste. Hoe vaak lag ik wakker tot ik de sleutel in het slot hoorde en mijn zoon de trap opkwam? De vader van Dascha slaapt nooit meer. Hij deelt voorgoed zijn nacht met demonen.

In wat voor land leven we waar de

hit van het jaar Drank en Drugs is?

Hij wil weten wat er die nacht is gebeurd. Zelfs het onmogelijke accepteert hij: zelfmoord. Ondertussen weet hij dat er drugs in haar bloed zat. En  alcohol. Maar wat er precies is gebeurd, weet hij niet. Ondraaglijke onzekerheid.

Mogelijk zijn drugs Dascha fataal geworden. Haar dood moet onze ogen open, vindt haar vader. Hij is verbijsterd hoe wijdverspreid drugsgebruik onder jongeren is. Hij hekelt de ruime beschikbaarheid  en onvrijwillige toediening van drugs. Een pilletje voor vijf euro, even duur als een shotje wodka. Voor het dubbele koop je een gram wiet  of drie lijntjes coke. Een telefoontje en de dealer staat voor je klaar. 

In wat voor land leven we waar de hit van het jaar Drank en Drugs is? Drugs zijn goedkoop en krachtig. Voor een overdosis hoef je geen junk meer te worden. We brengen onze kinderen groot met de grootst mogelijke zorg om ze los te laten in een wrede wereld waar drank en drugs op de loer liggen.  Dascha’s vader: ‘We moeten met ons allen nadenken over wat er met die rotzooi gebeurd.’