Een nieuwjaar vol stress

In alle vroege start ik de auto. De winterbanden heb ik er tevergeefs onder laten zetten. Weer geen witte Kerst. Ik rijd naar Albert Heijn. In mijn zak het briefje met de laatste kerstboodschappen. Geen exquise wijnen of exotische groentesoorten, gewoon cherrytomaatjes en kruidenboter. Niets om vroeg je bed voor uit te komen. 

   Toch sta ik om kwart over acht in de winkel. Opgejut door de social media (‘Run op Dr. Denker, Stadjers reserveren massaal Dagblad’) zette ik de wekker om een exemplaar te bemachtigen. Opgelucht pak ik een krant van de stapel. De inhoud van het Dagblad kan me gestolen worden. Alles draait om twee pagina’s van de kerstbijlage: Dr. Denker. Gerustgesteld leg ik de krant op mijn boodschappen, koop uit pure kerstblijdschap bij de uitgang De Riepe en rijd naar huis. 

   ‘Dr. Denker is in the house,’ roep ik in de gang. Stilte. Iedereen slaapt nog. Ik vouw de krant open op de puzzelpagina. ‘De puzzel maak je samen,’ zeg ik tegen de hond, ‘daarom maakt het baasje kleurenkopietjes, daarna krijg jij eten en gaan we uit.’ De hond kwispelt.

   Dr. Denker kleurde onze kerst. We troefden elkaar spitsvondig af, bewonderden  originele oplossingen en prezen iedere dappere wanhoopspoging. Tot derde kerstdag de een na de ander opgaf.

   Ik staar nog steeds naar de verfomfaaide krantenpagina. Wanhopig. Als enige. Wormen in zee, bank op strand, fotohoekje min O; ik kom er niet uit. En, verdorie, het zijn juist de letters die nodig zijn om de slagzin af te maken. 

   Natuurlijk, op internet staan alle oplossingen, maar dat is mijn eer te na. Aan de andere kant, gisteren begon Wie Is De Mol en ik moet deze column afmaken. Toch steels spieken? 

Een stressvol begin van het jaar terwijl ik juist iedereen een ontspannen 2016 wil toewensen. Bij deze.