Bob Dylan blijft zwijgen over de Nobelprijs. Nieuwssites noemen hem arrogant en onbehoorlijk. Dylan, een nukkige artiest, die tijdens optredens zelden praat, spreekt nooit over zijn werk. 

Tot nu.

Op American Tunes.com beweert Dylan-kenner Roger Holms dat de oud-protestzanger de prijs zal weigeren met een nieuwe song. Dit blijkt uit documenten van Dylan, die het Russisch hackerscollectief ‘IvantheTerrible.com publiceerde. In ‘Don’t Need No Medal of Gold’ beschrijft Dylan hoe hij zijn uitverkiezing vernam:

A woman in white,

Her blouse, shiny and tight

Called me that night:

You’ve been given a prize,

It’s a medal of gold

De vrouw in het wit is Sara Danius, die gehuld in een witte blouse het nieuws in Stockholm bekendmaakte. Verderop verduidelijkt Dylan waarom hij niet reageerde op de ‘unpleasant surprise’:

I played all night long 

on a Vegas stage,

While I, to your outrage,

holding my tongue

About that unpleasant suprise 

Of getting a prize

Later wijst Dylan de prijs af: 

Don't need a medal of gold.

No noble Norwegian word,

Spoken by a committee, 

Full of secrets, so unpretty,

As I’m told

Dylan hekelt de geheimzinnigheid rondom het Nobelcomité dat hij foutief Noors noemt. Hij vindt ze duivels (sulfur = zwavel), arrogant en elitair:

Don't need this golden prize,

created by a man of explosive size, 

No 'gratulations from ivory hights.

Stop them tolling their bells,

Pagans in suits, sulfur that smells.

No one will honor me singing ‘vrey night

About Johanna or Hurricane’s might

In de slotstrofe wenst de bejaarde rocker eeuwig te blijven optreden.

I'm silent as a stone

Rolling, no direction home 

I need no medal of gold

‘Cause, in dessert’s cold,

I’ll play my never ending song

My bobterranean blues

Holms’ bewering dat Dylans stilte samenhangt met een weigering van de prijs blijft onbevestigd. Dylan, de eerste Nobelprijswinnaar die de prijs zou afwijzen, zwijgt.