IMG 4117In mijn nachtelijke wanhoopsdromen gebruikte ik grote woorden en straffe taal, maar bij het ontwaken bleef de vraag in mijn hoofd rondspoken waardoor de DBS-wachtrij eigenlijk was ontstaan. Ik vroeg rond en kreeg steeds te horen: er zijn meer patiënten die het willen. Wordt de vraag groter, en het aanbod blijft gelijk, dan krijg je schaarste en moet je wachten op je beurt. In een echte markt komen er dan meer aanbieders. Dat is ook gebeurt. De minister van Zorg zag geen bezwaar in de opening van meer DBS-centra. En in mijn medisch centrum werd het aantal operatiemomenten opgeschroefd. 

Elke operatie moet worden betaald. Zorgverzekeraars stellen vast wat een DBS-DBC moet kosten (mijn medisch centrum vraagt € 33.571,85). Je zou denken extra operaties betekent extra factureren en klaar. Uurtje-factuurtje kan hier echter niet zomaar. De zorgmarkt is niet vrij. De prijs stijgt niet doordat de DBS een schaars goed is. Die prijs staat vast. Het is namelijk een rekenmiddel / constante factor om het toegekende jaarbudget te verdelen. 

Stel: een afdeling neuro-chirurgie krijgt € 16.785.925 per jaar van het totale ziekenhuisbudget, en is vrij te bepalen waaraan dit te besteden. De afdeling kan kiezen om 50 DBS-operaties te doen. Voor iets anders is dan geen plaats, hoezeer die andere patiënten zo’n behandeling ook nodig hebben. Er moet dus een eerlijkere verdeling komen, binnen het budget. Dan is het nog vraag of in de praktijk de vooraf bedachte kostenraming klopt, is er genoeg geld gereserveerd voor wat nodig is voor de operatie. Je kunt wel kiezen voor meer operaties, maar als er geen geld is gereserveerd voor anesthesie dan loopt het spaak. Dit verdelingsvraagstuk leidt dus tot wachtlijstproblemen waarbij het geld een beperkende factor is. 

Ik had dit liever niet geweten. Maar ik wilde het waarom van  de wachttijd toch begrijpen. Nu ik snapte dat in mijn medisch centrum een robbetje gevochten werd over budgetten en dat het stilleggen van operaties een drukmiddel was, wilde ik meer weten. Ik verdiepte me in het zogenaamde medisch-assuradeur-complex  (MAC) dat in de zorg bestaat, een krachtenspel of belangenconflict tussen zorgverzekeraars, bio-technologen / farmaceuten (industrie), medisch specialisten en gezondheidsbestuurders. Ergens in dit MAC blaast de patiënt ook een partijtje mee.