IMG 4117Het uitstel van de operatie opende een nieuw perspectief. Toen bleek dat het niet de vierde december ging gebeuren, voelde ik opgestuwde spanning weglopen. Een ontlading die eerste vermoeidheid teweeg bracht. Nu een week later merk ik dat ik de ernst en het gevaar van mijn toestand durf in te zien

. Alsof ik ineens door heb dat ik een bloeding of beschadiging kan oplopen. Dat ik inzie dat ik de gevorderde fase van een ziekte in ga. Een DBS is bestemd voor vergevorderde parkiënten, in het Engels dat compact ‘advanced therapie’ genoemd. Voor hen die ver zijn gevorderd, die ver heen zijn, zou je het in Nederlands kunnen zeggen. Zit je in het ver-heen stadium dan is de en-wat-dan-vraag niet meer te negeren. Wat als, is geen vraag, het ‘wat’ is al aan het voltrekken. 

Ik ben het verplicht aan mijn lief en mijn kinderen mij uit te spreken over wat er moet gebeuren als ik er minder uit kom dan gepland. Ik hield aanvankelijk de operatie zo technisch en daarmee op een afstand, dat ik niet sprak - alsof ik er niet over nadacht - over de effecten op mijn naasten. Als ik niet meer aanspreekbaar ben en het leven wordt uitzichtloos dan moeten ze weten wat ik zou willen. Ik kan het niet maken ze met vraagtekens achter te laten. In plaats van te zeggen dat het de goden verzoeken is om erover te spreken en zeker om er naar te handelen, is het beter om dat om te keren en te zeggen dat je beter kunt handelen dan achteraf anderen te confronteren dat het nagelaten is. 

Nu het afgehandeld is, voelt dat goed.  - mij bekruipt nu het gevoel dat ik beland in een commercial-tekst van een uitvaartmaatschappij, ‘als u het nu goed regelt, ligt u er straks gerust bij’, excuses, dat ontglipte me-  Het voelt wel degelijk goed. Het voelt alsof ik inderdaad nu mag mee neuriën op een nummer dat ik hoog ga zetten in mijn top-2000-lijstje, ‘Sitting on the Dock of the Bay’ van Ottis Redding. Het nummer dat gaat over niets doen, gewoon zitten en kijken hoe een golf de baai in rolt en er weer eruit stroomt. Iets dat je aan vergevorderden over kunt laten. Je nergens meer zorgen over maken, dat gevoel.